blu-ray rip @ 23.976 fps verwerking :...::: soundfusion :::...:
Nu ik aan het eind ben van mijn zondig leven, en m'n haar wit is...
vertrouw ik dit perkament toe...
wat ik in mijn jeugd aan gruwelijks en wonderlijks heb gezien.
Het was tegen het eind van het jaar Onzes Heren 1327.
God schenke me de wijsheid om een waarachtige beschrijving te geven...
van wat er gebeurde in een afgelegen Italiaanse abdij.
Een abdij waarvan het nog steeds vroom en voorzichtig is...
om de naam niet te noemen.
blu-ray rip controle : soundfusion
Moge mijn hand niet beven nu ik het verleden opnieuw beleef...
en het onbehagen dat me bedrukte toen we de poort door waren.
Moeten we het hem vertellen?
Nee. Dan zoekt hij op de verkeerde plekken.
Maar stel dat hij er uit zichzelf achter komt?
U overschat z'n gaven, heer abt.
Slechts een lichaam kan dit soort kwesties onderzoeken.
De Heilige Inquisitie.
Wat is uw mening, eerbiedwaardige Jorge?
Dat soort wereldse zaken laat ik over aan jongere mannen, broeder.
Adso... - Ja, meester?
Wie de natuur wil beheersen, moet haar eerst leren gehoorzamen.
Dus ga terug naar de voorhof.
Op de binnenplaats rechts is de plek die je zoekt. Achter de derde boog.
U was nog nooit in deze abdij geweest.
Ik zag een broeder haastig naar die plek lopen.
Toen hij naar buiten kwam, liep hij langzamer, en leek hij opgelucht.
Namens de orde der Benedictijnen...
heet ik u en uw Franciscaner broeders welkom.
Zijn de andere afgevaardigden er al?
Ubertino van Casale is er al enkele weken. De anderen komen morgen.
U zult wel erg moe zijn na uw lange reis.
Nee, dat valt wel mee.
Heeft u verder nog iets nodig? - Nee, dank u.
In dat geval wens ik u vrede.
Het spijt me dat God een van uw broeders onlangs tot zich nam.
Ja, een groot verlies. Adelmo was een van onze beste illuminatoren.
Adelmo van Otranto? - Kent u hem?
Nee, maar ik bewonderde z'n werk.
Z'n komische illustraties waren bijna schandelijk.
Maar hij was toch nog jong? - O ja, heel jong.
Een ongeluk, ongetwijfeld. - Ja‚ inderdaad, een ongeluk.
Dat is te zeggen...
Broeder William, mag ik openhartig met u spreken?
Dat wilt u graag, zie ik.
Toen ik hoorde dat u kwam, leek het of m'n gebeden verhoord werden.
Ik dacht: Hij kent de menselijke geest, en de listen van de Boze.
De dood van Adelmo heeft m'n kudde zeer onrustig gemaakt.
Dit is m'n novice, Adso, de jongste zoon van Baron van Melk.
Gaat u verder, alstublieft.
We vonden het lijk na een hagelstorm, gruwelijk verminkt.
Verpletterd op de rots onderaan de toren. Onder een raam dat...
hoe zal ik het zeggen... - Een raam dat dicht was.
Dat wist u al.
Als het open was geweest, zou er geen reden zijn voor onrust.
Broeder William, het raam kan niet worden geopend.
Het glas was niet gebroken. Niemand kan daar het dak op.
En omdat u geen natuurlijke verklaring weet...
vrezen uw monniken een bovennatuurlijke aanwezigheid.
Daarom wil ik het advies van een scherpzinnig man als u.
Iemand die de waarheid kan achterhalen...
en hem zo nodig weer aan het oog kan onttrekken...
vóór de pauselijke delegatie komt.
U weet dat ik me daar niet meer mee bezighoud.
Ik zadel u niet graag op met mijn dilemma.
Maar als ik m'n kudde niet gerust kan stellen...
ben ik genoodzaakt de Inquisitie in te schakelen.
Dat is Ubertino van Casale, een van de geestelijke leiders van onze orde.
Men vereert hem als een heilige, of wil hem als ketter verbranden.
Z'n boek over armoede is niet geliefd in paleizen.
Nu leeft hij ondergedoken.
Mede-Franciscanen...
jullie moeten deze plek onmiddellijk verlaten.
De duivel is los in deze abdij. - Ubertino, ik ben het. William.
William van Baskerville.
William is dood.
William, m'n zoon...
vergeef het me. Ik was je al zo lang uit het oog verloren.
Ik deed m'n best om vergeten te worden.
Toen we hoorden van je problemen, bad ik tot de Maagd om een wonder.
Dan zijn je gebeden gunstig ontvangen.
Dit is m'n novice, Adso van Melk.
Z'n vader heeft me z'n opvoeding en welzijn toevertrouwd.
Haal hem hier onmiddellijk weg.
De duivel smijt mooie jongens uit de ramen, heb je dat niet gehoord?
Er was iets vrouwelijks...
iets diabolisch aan de jongeman die gestorven is.
Hij had de ogen van een meisje...
dat gemeenschap wil hebben met de duivel.
Hoed je voor deze plek.
Het Beest is nog altijd onder ons.
Ik voel z'n aanwezigheid, op dit moment, hier.
Binnen deze muren.
Het vervult me met angst, William.
Om jou, om mezelf...
om het resultaat van dit debat.
Ach, m'n zoon...
in wat voor tijden leven we toch.
Maar laten we onze jonge vriend niet bang maken.
Wat is ze mooi, vind je niet?
Als de vrouw, die van nature zo verdorven is...
veredeld wordt door heiligheid...
dan kan zij het edelste werktuig van de genade worden.
'Hoe schoon zijn de borsten...
die slechts weinig naar voren steken.'
Ik vind het hier niet prettig. - Nee? Ik vind het heel stimulerend.
Trek je niets aan van irrationele geruchten over de Antichrist.
Laten we onze hersens inspannen en dit kwellende raadsel oplossen.
Wat u hier op aarde schenkt...
zal u in het paradijs honderdvoudig vergoed worden.
M'n meester vertrouwde op Griekse filosofen...
en op z'n eigen grote intelligentie.
Helaas waren m'n angsten geen jeugdige fantasieën.
Een duister einde voor zo'n briljant illuminator.
Weer zo'n gulle gift van de kerk aan de armen.
Stel dat hij niet uit deze toren viel, maar daar ergens.
En dat het lichaam hier naartoe is gerold.
Dan heb je de duivel niet nodig.
Ja, hier ligt ook bloed.
Hij kwam uit dat raam. Hij is gesprongen.
Adso, je let toch wel op? - Ja. Hij is gesprongen.
Bedoelt u dat hij zelfmoord heeft gepleegd?
Waarom ga je anders 's nachts die toren in, als het hagelt?
Niet om het landschap te bewonderen.
Misschien heeft iemand hem vermoord.
En daarna z'n lijk daarheen gesleept?
Het was makkelijker om hem in de sluis voor gulle gaven te gooien.
Nee, m'n beste Adso, het is hoogst eenvoudig.
Zelfmoord...
Denkt u dat deze plek door God verlaten is?
Ooit een plek gezien waar God zich thuis zou voelen?
We prijzen God Almachtig...
omdat er geen reden is te denken dat er een boze geest onder ons is.
Niet uit deze wereld, noch uit een andere.
We zijn vereerd dat de debatten hier gehouden worden, en prijzen God...
dat zij zonder enige angst doorgang kunnen vinden.
We danken God dat hij ons William van Baskerville zond...
wiens ervaring met dit soort zaken, tegen z'n wil opgedaan...
voor ons zo nuttig is geweest.
Laat ons hopen dat de sereniteit en geestelijke rust terugkeren...
in onze harten.
De negende trap van de nederigheid is:
Een monnik moet zo veel mogelijk het zwijgen bewaren...
en pas spreken als het woord tot hem wordt gericht.
De tiende trap van de nederigheid is:
De monnik staat niet klaar om te lachen...
want er staat geschreven: De dwaas schatert het uit als hij lacht.
Als ik vragen mag...
welke ervaringen had u met tegenzin opgedaan?
Bent u niet altijd monnik geweest?
Zelfs monniken hebben een verleden.
Ga nu maar slapen. - Maar...
Zo heb ik er mijn hart op gezet om wijsheid...
dwaasheid en onverstand te leren kennen.
In veel wijsheid schuilt veel verdriet.
Dus wie veel wijsheid vergaart, vergroot daarmee zijn verdriet.
Maagd...
Goed, deze heeft geen zelfmoord gepleegd.
Water.
De vertaler Grieks.
Dit is mijn schuld.
Als ik uw verklaring niet zo snel had geloofd, was dit niet gebeurd.
Ik ben ervan overtuigd dat Adelmo zelfmoord pleegde.
Na de eerste bazuin... - Of dit er iets mee te maken heeft...
werd er hagel en bloed op de aarde geworpen.
Na de tweede bazuin werd de zee van bloed.
En ziet, hier is een zee van bloed.
De profetie van de apocalyps. - Na de derde bazuin...
zal een brandende ster neerstorten in fonteinen...
van water. - Het is het einde der tijden.
Geraspt zeepkruid is goed tegen diarree.
En uien, in kleine hoeveelheden, warm en vochtig...
zorgen voor langere erecties.
Voor hen die geen gelofte hebben afgelegd.
Komt het vaak voor dat u arsenicum gebruikt, broeder Severinus?
Jazeker. Het is heel effectief bij nerveuze aandoeningen.
Vermengd, in kleine hoeveelheden.
En bij minder kleine hoeveelheden?
Dodelijk.
Wat was de functie van deze man?
Hij was onze beste vertaler Grieks. Toegewijd aan Aristoteles.
Was hij bevriend met mooie Adelmo? - Jazeker, ze werkten vaak samen.
Maar op een broederlijke manier, niet...
Het vlees kan in verleiding komen, ook op tegennatuurlijke wijze.
Maar die neiging hadden zij niet, als u begrijpt wat ik bedoel.
Pas op voor de dracus die aan je anima komt knagen.
De dood zal over ons komen.
Jij contemplatum de apocalypsum?
Daar zien we il diabolo.
Net zo lelijk als Salvatore, hè?
Ja, m'n kleine broeder, Penitenziagite.
Penitenziagite?
Ik niet zeggen Penitenziagite. - Jawel, ik hoorde je.
Hoe kan ik dat nou gezegd hebben, broeder.
Ik ben geen geleerde doctor, die veel weet over theorie.
Maar mensen moeten boete doen. Ik ben monnik. Sancti Beneditti.
Wat voor taal sprak hij, meester?
Alle talen. En geen van alle.
Wat was dat woord dat u steeds herhaalde?
Penitenziagite. - Wat betekent dat?
Dat de bochelaar vroeger een ketter is geweest.
Het was de strijdkreet van de Dolcenieten.
Wie waren de Dolcenieten?
Ze geloofden in Christus' armoede. - Wij Franciscanen ook.
Zij vonden dat iedereen arm moest zijn. Dus vermoordden ze de rijken.
De afstand tussen extatische visioenen en zondige razernij...
is maar al te klein.
Zou hij dan de vertaler vermoord kunnen hebben?
Dolcenieten hadden liever dikke bisschoppen en rijke priesters.
Geen Aristoteles-kenners. Maar je moet niemand uitsluiten, inderdaad.
We hebben geluk dat er zo veel sneeuw ligt.
Op dat perkament zet de misdadiger vaak onbewust z'n handtekening.
Wat lees je in deze voetafdrukken?
Ze zijn twee keer zo diep als de andere.
En daar leiden we uit af?
Dat de man heel zwaar was. - Juist. En waarom was hij zwaar?
Omdat hij heel erg dik was.
Of omdat hij een andere man met zich mee droeg.
Laten we de handtekening van deze zool in ons geheugen prenten.
Maar de voetstappen lopen van de ketel weg, hierheen.
Oliekoek. Je denkt er niet aan dat hij misschien achteruitliep...
en het lichaam wegsleepte. Vandaar de voren, gemaakt door de hielen.
Waar ontmoette de vertaler de man die zijn dood voorschreef?
Broeder bibliothecaris.
Mogen wij het werk zien van de twee...
die zo ellendig ten hemel zijn gevaren?
Uw verzoek is hoogst ongebruikelijk.
Net als de omstandigheden van hun dood.
Broeder Adelmo zat daar. - Dank u.
Ogen van glas in hoepels.
Een ezel die het evangelie uitlegt aan de bisschoppen.
De paus is een vos.
De abt is een aap.
Hij had een brutaal talent voor komische beelden.
Alleen een dwaas verheft z'n stem in gelach.
Ik hoop dat m'n woorden u niet kwetsten.
Maar ik hoorde personen lachen om komische dingen.
Jullie Franciscanen keuren vrolijkheid niet af.
Nee, Sint Franciscus lachte graag.
Gelach is een duivelse wind, die het gezicht misvormt...
en mensen op apen doet lijken. - Apen lachen niet.
Alleen de mens kent het lachen. - En de zonde.
Christus lachte niet. - Nee?
De bijbel zegt niet dat hij lachte. - Ook niet dat hij niet lachte.
De heiligen gebruikten humor om vijanden van het geloof te bespotten.
Toen de heidenen Sint Maurus in kokend water dompelden...
klaagde hij dat z'n bad te koud was. De sultan verbrandde z'n hand.
Een heilige in kokend water haalt geen kinderlijke fratsen uit.
Hij beperkt z'n kreten, en lijdt voor de waarheid.
In het tweede deel van z'n Poetica...
noemde Aristoteles de humor een werktuig van de waarheid.
Heeft u het gelezen? - Het ging eeuwen geleden verloren.
Nee. Het is nooit geschreven.
Lichtzinnigheden mogen niet worden verheerlijkt.
Daar ben ik het niet mee eens. - Genoeg. Deze abdij rouwt.
U stoort ons in ons verdriet, met loze praatjes.
Vergeef het me, Jorge. M'n opmerkingen waren ongepast.
Waar zat de vertaler Grieks?
Hier.
Wat leidde je af uit dit bezoek?
Dat we daar niet mogen lachen.
Zag je hoe weinig boeken er op de planken stonden?
Al die schrijvers, kopiisten, onderzoekers, denkers...
Waar waren de boeken die ze nodig hebben?
En waar deze abdij bekend om staat?
Waar zijn de boeken?
Stelt u me op de proef? - Hoe bedoel je?
Met alle respect: Telkens als u me wat vraagt, weet u het antwoord al.
Weet u waar de boeken zijn? - Nee.
Maar ik wed om m'n geloof dat die toren meer bevat dan lucht.
Zag u dat de bibliothecaris een deurtje sloot?
Zou dat misschien...
Kom snel, meester, ik heb hem.
Genoeg. - Hij wou ons vermoorden.
Zegt u alstublieft niets tegen de abt over z'n verleden.
Hij heeft de monniken niet vermoord. Dat zweer ik u.
Broeder Remigio, in ruil daarvoor wil ik wat informatie.
Ik begreep niet waarom m'n meester de ketterse bochelaar niet verdacht.
Of waarom we beslist de toren in moesten.
Ik nam aan dat hij de bibliotheek en de boeken wilde bekijken.
Geen slot. Van binnenuit vergrendeld.
Hoe komen we dan binnen? - Er moet een andere ingang zijn.
Eens kijken wat de bolle assistent vanochtend wilde verbergen.
Kleine Griekse letters. Misschien een mier met inkt aan z'n poten.
'Vulgaire personen gebruiken en genieten van hun gebreken...'
Geschreven met citroensap.
Een code ontleend aan de dierenriem, een routebeschrijving.
Maar waar naartoe?
Wie is daar?
M'n vergrootglas. - Het lag op het boek.
Jij gaat die kant op.
Kom tevoorschijn, klein kreng.
Ik weet dat je hier bent. Ik kan je ruiken.
Wat is er? Ben je soms bang voor me?
Ik vind je heus wel.
Wie was ze?
Wie was dit schepsel dat verrees als de dageraad...
zo betoverend als de maan, zo stralend als de zon...
zo vreselijk als een leger, klaar voor de strijd?
Goedenavond, Salvatore.
Dus hier vang je ze?
Ici zijn ze meer grasso, groter.
Eet je ze op?
Wilt u ook? - Nee, dank je.
Behalve tijdens de vasten. Ik ben catolico.
Daarom moet je me dit vertellen:
Dus Adelmo gaf het perkament aan Berengar.
Nee, aan de verto...
vertie... - De vertaler. Venantius.
Wat gebeurde er toen? - Toen...
Kom snel, ik heb er nog een gevonden.
Heb je je verstand verloren?
Ooit iemand ontmoet met zo'n grote ribbenkast dat dit hart erin past?
Dit is het hart van een os.
Een monnik gaf het aan dat meisje, denk ik, in ruil voor haar gunsten.
Een meisje? Welk...
Het meisje dat ik net weg zag rennen.
Het was vast een lelijke monnik. - Waarom?
Als hij jong en mooi was geweest...
had ze hem voor niets haar lichaam geschonken.
Wat er ook gebeurd is in deze akelige keuken...
het heeft niets met ons onderzoek te maken.
Berengar, de assistent van de bibliothecaris, is de sleutel.
Wat zei je? - Niets, meester.
Ik moet u iets vertellen.
Dat weet ik.
Wilt u me de biecht afnemen?
Ik heb liever dat je het me eerst vertelt, als vriend.
Bent u...
ooit verliefd geweest?
Verliefd? O, heel vaak.
Echt waar? - Natuurlijk.
Aristoteles, Vergilius, Aquinas... - Nee, ik bedoel op een...
Verwar je liefde nu niet met wellust?
Denkt u dat?
Ik weet het niet.
Ik wil het beste voor haar.
Ik wil dat ze gelukkig is. Ik wil haar redden van haar armoede.
O jee. - Waarom zegt u dat?
Je bent echt verliefd.
Is dat slecht?
Voor een monnik brengt het problemen met zich mee.
Aquinas noemt de liefde de hoogste deugd.
Ja, de liefde voor God, Adso.
En de liefde voor een vrouw? - Daar wist Aquinas heel weinig van.
Maar de bijbel is duidelijk. Spreuken waarschuwt ons:
'De vrouw berooft de man van z'n ziel.'
De Prediker zegt: 'De vrouw is bitterder dan de dood.'
Ja, maar...
wat vindt u er zelf van? - Ik heb jouw ervaring niet.
Maar ik kan mezelf er nauwelijks van overtuigen...
dat God zo'n laag wezen schiep zonder haar wat deugden te geven.
Wat zou het leven vredig zijn zonder de liefde.
Wat zou het veilig zijn, en kalm.
En saai.
Prachtig. Heer, u leidde ons naar deze veilige haven vol rust...
omdat u naar verzoening verlangt, net als wij Franciscanen.
Laat ons gaan, broeders. - Uw wil geschiede, Heer.
Broeder Berengar.
Hij verstopt zich vast ergens. Met het boek, en mijn vergrootglas.
Kijk, meester, de deur.
Aha, broeder Malachia. Ik zoek uw assistent, broeder Berengar.
Is hij hier? - Nee.
Juist, ja. Weet u waar hij zou kunnen zijn?
Was hij misschien boven, in de bibliotheek?
Ik wil de bibliotheek graag zien. Mag ik?
Waarom niet? - Strikte orders van de abt.
Niemand mag de bibliotheek in, behalve ik en m'n assistent.
Ik begrijp het. Nogmaals bedankt.
Misschien is hem iets overkomen.
Misschien vinden we hem in water.
De derde bazuin, zoals Ubertino zei. Uit het boek Openbaringen.
Dat boek zoeken we niet.
Noem je dit een kip? Hij lijkt meer op een mus.
Welkom in de abdij, broeder Michele, en andere afgevaardigden.
Zeg, wat moet dat. Ga jij eens achter aansluiten.
Laat hem los. Cuthbert van Winchester is een geëerde gast.
We moeten iets dringends bespreken, eminentie.
De abt is ervan overtuigd dat de duivel rondwaart tussen deze muren.
Dat is ook zo.
Ik merk alleen dat iedereen de duivel graag aan het werk wil zien.
Maar als Ubertino gelijk heeft? - Dit debat is van groot belang.
De paus wil onze orde vernietigen. - En ons tot ketters verklaren.
Als ik nog één broeder ondervraag, is de zaak opgelost.
William, we vertrouwen op jou. Bid tot God dat je ons niet teleurstelt.
Heb je een Grieks boek gevonden?
Ik had gelijk.
Het boek Openbaringen ook.
We moeten elkaar nu spreken. - Inderdaad.
Ik heb u veel te vertellen.
Zodra hij en ik dit lijk hebben onderzocht.
Citroenbladeren in het bad verlichten pijn.
Hij was linkshandig.
Ja, Berengar was van de verkeerde kant.
Zijn er nog meer linkshandige broeders?
Niet dat ik weet.
Inktvlekken.
Hij schreef toch niet met z'n tong?
Een paar regels Grieks.
Ja, geschreven door Venantius.
Aantekeningen over het boek dat hij las, vlak voor hij stierf.
Ziet u hoe het handschrift verandert?
Vanaf hier was hij stervende. Wat leidt u hieruit af?
Een veeg blauwe verf.
Ja, maar een uniek blauw. Gemengd door uw beste illuminator, Adelmo.
Hij had dit perkament vóór Venantius. Hoe weten we dat?
Omdat diens aantekeningen over de blauwe vlek heen lopen.
Deze abdij is gehuld in een angstaanjagend mysterie.
Maar uw obscure verhandeling werpt geen enkel licht op de zaak.
Adso, licht.
Iemand heeft veel moeite gedaan om een groot geheim te verhullen.
Het handschrift is van een linkshandige.
De enige linkshandige in uw klooster...
is, of was, Berengar, de assistent-bibliothecaris.
Wat voor geheime kennis zou hij hebben bezeten?
Dat gaat u me nu zeggen, vermoed ik.
Boeken. Verboden boeken. Geestelijk gevaarlijke boeken.
Iedereen wist dat Berengar van mooie jongens hield.
Toen Adelmo zo'n boek wou lezen, bood Berengar hem de sleutel aan.
In code, op dat perkament.
In ruil voor tegennatuurlijke liefkozingen.
Genoeg, broeder William. - Adelmo gaf toe aan deze avances.
Na afloop zwierf hij huilend over het kerkhof, vol berouw.
Daar zag hij de vertaler. - Hoe weet u dat?
Er was een getuige. De bochelaar.
Hij zag dat Adelmo het perkament aan Venantius gaf.
Toen rende hij naar de kleine toren en sprong eruit.
Toen Berengar z'n zondige vlees tuchtigde...
betrad Venantius de verboden bibliotheek, met behulp van de code.
Hij vond het boek, nam het mee naar z'n schrijftafel, en ging het lezen.
Hij noteerde die geheimzinnige citaten...
en stierf, met een zwarte vlek op z'n vinger. Berengar vond het lichaam.
Hij sleepte het naar de stal, zodat men hem niet zou verdenken.
Maar hij liet z'n handtekening achter.
Het boek lag nog op de plek van de vertaler. Berengar las het vannacht.
Kort daarna, overvallen door vreselijke pijnen...
nam hij een bad met citroenbladeren, en verdronk.
Ook hij had een zwarte vinger.
Ze stierven vanwege een boek dat doodt, of waarvoor men wil doden.
Daarom verzoek ik u met klem me toe te laten tot de bibliotheek.
Broeder William, uw trots verblindt u.
U verafgoodt het verstand, en ziet niet wat voor iedereen duidelijk is.
We zijn ons bewust van uw grote inspanningen.
Maar ik vraag u nu af te zien van verder onderzoek.
Gelukkig is een van de leden van de pauselijke delegatie...
goed thuis in de listen van de Boze.
Een man die u maar al te goed kent, meen ik.
Bernardo Gui...
van de Inquisitie.
Wie is Bernardo Gui?
William. Ik heb het hele klooster afgezocht.
Michele wil je onmiddellijk spreken.
Onder vier ogen.
Weet je wie er komt? - Ja, Bernardo Gui.
Ubertino moet verborgen worden. - Dat is geregeld.
We maken ons zorgen om jou. - Hou op met dat zinloze onderzoek.
Die valse conclusies. - De waarheid. Ik heb gelijk.
William heeft altijd gelijk. - Wat de gevolgen ook zijn.
Voor hemzelf of voor anderen.
William van Baskerville moet altijd z'n gelijk bewijzen.
Je intellectuele trots bracht je toch al eerder in conflict met Bernardo?
Daag het lot niet nog eens uit. Dit keer kan de keizer je niet redden.
M'n vlees was het zondige genot van onze daad vergeten...
maar mijn ziel kon haar niet vergeten.
En toen ik haar zag, te midden van armoede en ellende...
was ik God dankbaar dat ik Franciscaner was.
Ik wilde haar laten weten dat ik niet bij de roofzuchtige abdij hoorde...
maar bij een orde die een einde wilde maken aan haar lichamelijke kommer...
en spirituele ontberingen.
Vaarwel, William.
Je bent gek en arrogant.
Maar toch hou ik van je en zal ik voor je blijven bidden.
Vaarwel, lief kind.
Leer niet te veel slechte gewoontes van je meester. Hij denkt te veel.
Hij vertrouwt altijd op de gevolgtrekkingen van z'n hoofd...
in plaats van dat hij vertrouwt op de profetische vermogens...
van z'n hart.
Leer je intelligentie te tuchtigen.
Spring over de muren van onze Heer.
En gooi die boeken weg.
Ubertino heeft een kant die ik benijd.
En denk eraan: Vrees de laatste bazuin, vrienden.
De volgende zal uit de lucht vallen. En dan volgen duizend schorpioenen.
We zullen het heus niet vergeten.
Voor welke ben je het bangst?
Voor allemaal. - Nee, kijk eens goed.
Voor die daar. - Die koos ik ook.
Na jou.
Dat zijn de fundamenten van de toren.
Maar hoe komen we bij de bibliotheek?
Wat is er?
Ratten houden nog meer van perkament dan geleerden. Volg hem.
166, de vergrendelde deur van het scriptorium, 167, 168...
317, 318...
Ik wist het wel.
Ik wist het.
Besef je dat dit een van de grootste bibliotheken van de christenheid is?
Hoe vinden we dat boek? - Na verloop van tijd.
Kijk, Beatus van Liébana. Dat is een meesterwerk, Adso.
En dit is de geannoteerde versie.
Hoeveel vertrekken zijn er nog? Hoeveel boeken?
Niemand zou verboden moeten worden die boeken te lezen.
Misschien vindt men ze te kostbaar, en kwetsbaar.
Nee, dat is het niet.
Ze bevatten een andere wijsheid dan de onze.
En ideeën die je kunnen doen twijfelen aan het woord van God.
En twijfel, Adso, is de vijand van het geloof.
Meester, wacht op mij.
Ik wacht ook op je.
Maar ik hoor u lopen.
Ik loop niet, Adso. Ik sta hier.
Bent u dat, daar boven?
Waar ben je, jongen?
Ik ben verdwaald.
Zo te zien bevinden we ons in een labyrint.
Ben je daar nog? - Ja.
Hoe komen we hier uit?
Met enige moeite.
Of niet.
Dat is nu juist de charme van een labyrint, zie je.
Kalm blijven, Adso. Sla een boek open, en lees hardop.
Verlaat dat vertrek, en sla telkens linksaf.
'Liefde ontstaat niet als ziekte, maar wordt dat als het een obsessie is.
De theoloog weet dat wie lijdt aan de liefde, niet genezen wil.
Het uit zich in onregelmatige ademhaling en polsslag.
Amoureuze melancholie lijkt op de weerwolfsziekte.
De lijder gedraagt zich als een wolf.
Het uiterlijk van de minnaar begint te veranderen.
Z'n lippen verschrompelen, z'n gezicht wordt bedekt met puisten...
en iets wat op hondebeten lijkt.
Tot z'n dood sluipt hij rond op kerkhoven, bij nacht.
Net als een wolf.'
Ik zie een lantaarn, meester. - Blijf waar je bent.
Ik zie een man. Hij staat stil.
En nu? - Nu tilt hij z'n lantaarn op.
Hoe vaak?
Drie keer.
Dat ben ik. Til je lantaarn op.
Kijk, daar.
Domme jongen.
Het is maar een spiegel.
Red de boeken. - Ik probeer u te redden.
Een valluik, een spiegel...we zijn er.
Als ik de code van de vertaler correct ontcijferd heb...
Je dacht toch niet dat ik zo dom was om geen kopie te maken?
'Manus supra idolum age primum et septimus de quator.' Nou?
'Met een hand boven het afgodsbeeld...
drukken op de eerste en de zevende van de vier.'
Heel goed.
Welk afgodsbeeld? - Dat gaan we hier uitzoeken.
De eerste en zevende van vier wat?
Als ik alles wist, doceerde ik theologie in Parijs.
En nog eens.
Hoor je dat?
Dat zijn m'n tanden.
M'n tanden. - Je hoeft niet bang te zijn.
Dat ben ik niet, ik heb het koud.
We gaan terug. - Niet nodig.
Nee, ik moet bekennen dat ik het niet begrijp. Nog niet.
Eens kijken.
Als je een labyrint wilt verlaten...
De splitsingen merk je met pijlen...
Meester... - Alsjeblieft, ik denk na.
Als er pijlen bij de splitsingen zijn...
Goed gedaan, jongen.
Je klassieke opleiding komt goed van pas.
Spugen, alsjeblieft.
Daarop spugen.
Lucifer staat tot mijn service voor de liefde van de femina.
Blijf van me af. Laat los.
Salvatore jou lieben.
Kijk eens wat we vonden, Don Bernardo. Fouilleer dat schepsel.
Abt, u vroeg me de aanwezigheid van de Boze te onderzoeken.
Ik heb hem al gevonden.
De bekende attributen voor duivelaanbidding:
De zwarte haan en de zwarte kat.
Ze wou ze opeten. Zeg het hem.
Baskerville herinnert zich vast het proces dat hij leidde.
De vrouw had gemeenschap met de duivel in de vorm van een kat.
U heeft mijn ervaringen niet nodig om conclusies te trekken, Bernardo.
Nee, niet als de bewijzen zo onweerlegbaar zijn.
De heks verleidde monniken tot satanische riten.
Morgen zullen we onderzoeken of deze gebeurtenis verband houdt...
met het nog ernstiger mysterie in uw abdij.
Sluit ze op, dan kunnen we allemaal rustig slapen.
U heeft niets gezegd.
Ik heb niets gezegd omdat er niets te zeggen viel.
Als het om boeken en ideeën gaat, staat u snel klaar met de waarheid.
Ze is al zo goed als verbrand. Bernardo Gui noemde haar een heks.
Dat is niet waar, dat weet u ook. - Ik weet het.
Ik weet ook dat wie het oordeel van een Inquisiteur aanvecht...
zich schuldig maakt aan ketterij.
U weet er veel vanaf, lijkt het.
Wilt u het me vertellen?
Als vriend?
Er valt niet veel te vertellen.
Ik ben ook Inquisiteur geweest, maar in het begin.
Toen de Inquisitie een gids wilde zijn, en geen beul.
Ik leidde ooit het proces tegen een man...
die alleen maar een Grieks boek had vertaald, dat afweek van de bijbel.
Bernardo Gui wou hem als ketter veroordelen.
Ik heb hem vrijgesproken.
Toen beschuldigde Gui mij van ketterij, omdat ik hem verdedigde.
Ik ging in beroep bij de paus.
Maar ik werd gevangen gezet.
Gemarteld.
En ik herriep m'n beslissing.
Wat gebeurde er toen?
De man kwam op de brandstapel.
En ik leef nog.
Deze folteringen doen mij even veel pijn als jou.
Maar je kunt ze nu al beëindigen.
Open je hart, doorzoek de diepten van je ziel.
Doorzoek ze. - Ik doorzoek ze, edele heer.
Vertel me dan eens:
Wie van je broeders is de ketter die de moorden heeft gepleegd?
Ik weet het niet, hoogheid.
Ik weet het niet, ik weet niks.
Ik ben stom, ik weet niets.
Leed ik vanwege het meisje of mezelf, die slapeloze nacht?
Ik wist het niet.
's Ochtends kwam de pauselijke delegatie...
onze tegenstanders bij het debat.
Maar dat betekende niet veel meer voor me.
Eminentie, vereerde broeders...
eindelijk begint dan ons langverwachte debat.
We hebben ver gereisd om een eind te maken aan het geschil...
dat de eenheid van de heilige moederkerk heeft aangetast.
De hele christelijke wereld richt de blik op deze eerbiedwaardige muren.
Ze verlangen naar een antwoord op de brandende vraag:
Heeft Christus wel of niet...
de kleren bezeten die hij droeg?
Geliefde broeders van de Franciscaner orde.
De heilige vader heeft mij en deze andere dienaren volmacht gegeven...
om namens hem te spreken.
De vraag is niet of Christus arm was...
maar of de kerk arm zou moeten zijn.
Jullie Franciscanen willen dat de kerk haar bezittingen opgeeft...
dat de abdijen hun heilige schatten weggeven...
hun land aan de lijfeigenen schenken.
Ik heb een boek gevonden in de apotheek. Een Grieks boek.
Achter een van m'n potten. - Niet aankomen.
Ga terug, sluit de deur van binnen af. Ik kom snel.
Dan kan de kerk de ongelovigen niet meer bestrijden...
en de heidenen niet meer verslaan.
U vergeet dat het schitterendste gedenkteken voor onze Heer...
slechts een zwakke afspiegeling is van zijn oneindige majesteit.
Salvatore heeft jullie ketterse verleden bekend.
Snel, dan ontkom je nog aan de vlammen.
Hoe durft u het bordeel van de paus Gods paleis te noemen?
U streeft niet naar verzoening.
Het evangelie vermeldt dat Christus een geldbuidel had.
Hij riep de discipelen zeven keer op tot armoede.
Broeders, alsjeblieft.
Er is iets zeer ernstigs gebeurd.
Laat me los. Ik heb hem niet vermoord.
Ik was aan het inventariseren. Ik heb niemand vermoord.
Waarom probeerde je dan te ontsnappen?
Ik wilde je al laten arresteren. Ik zie dat ik gelijk had.
Als iemand niet op de verkeerde plek had gezocht...
zouden meerdere broeders nu nog leven.
'...afgodsbeeld, de eerste en zevende van de vier...'
'Vulgaire personen gebruiken...
en genieten van hun gebreken...'
Ik probeer na te denken, jongen. - Ik ook, meester.
Gebruik je hoofd in plaats van je hart, misschien lukt het dan.
Is een boek belangrijker dan mensen?
Heb ik dat gezegd? - U lijkt om niemand iets te geven.
Kunt u niet wat medelijden tonen?
Misschien is dit mijn soort medelijden.
Maar medelijden kan haar niet redden.
Ik herinner iedereen eraan dat u gehoorzaamheid heeft gezworen.
U moet de ketterij helpen bestrijden, op straffe van excommunicatie.
Voor dit tribunaal, en voor de zware taak van de veroordeling...
heb ik de adviezen nodig van twee mede-rechters.
Heer abt...
broeder William van Baskerville.
Salvatore, wil je je bekentenis van gisteravond herhalen?
Dat jij en Remigio van Varagine lid waren van de ketterse Dolcenieten?
O ja, ja, grote heer. Ketters waren we, allemaal.
Afvalligen, heidenen, besnedenen.
Ik ben geen geletterd man. Ik wist niet wat ik deed.
Daarom smeek ik u, edele heer...
vergeef me, in naam van de Vader... - Genoeg.
Remigio van Varagine, ontken je wat je medeplichtige heeft bekend?
Nee. Dat ontken ik niet.
Ik ben er trots op.
In de twaalf jaar dat ik hier woon, heb ik me alleen maar volgepropt...
geluierd, en de hongerige boeren uitgezogen met belastingen.
Maar nu heeft u me de kracht gegeven om me te herinneren...
waar ik ooit met heel m'n hart in geloofde.
Daar dank ik u voor.
Terwijl je het bezit van de kerk plunderde?
Ja, om het terug te geven aan de mensen van wie u het gestolen had.
En heb je niet ook priesters afgeslacht?
Ja, en als ik de kans kreeg, zou ik jullie ook afmaken.
Heilige Maria, Moeder Gods, hoor mijn nederige gebed.
Ik weet dat ik een grote zonde heb begaan.
Maar laat haar niet lijden voor wat ik heb misdaan.
Vele jaren geleden heeft u m'n meester gered met een wonder.
Wilt u hetzelfde doen voor dit meisje?
M'n meester zegt dat de eenvoudige mensen overal voor boeten.
Laat het dit keer anders gaan, heilige Moeder.
Schuldig is die heks...
die een monnik heeft verleid.
Ze voerde diabolische riten uit op deze gewijde plek.
Schuldig is ook Salvatore...
die bekende ketter te zijn geweest, en betrapt is met een heks.
Schuldig is Remigio van Varagine...
die geen spijt heeft van z'n ketterij, en de kruidengenezer vermoordde.
Dat is een leugen. Ik heb niemand vermoord in deze abdij.
Ik vraag u daarom m'n vonnis te bekrachtigen, heer abt.
M'n hart is vervuld van verdriet.
Maar ik kan het rechtvaardige vonnis van de Inquisitie niet betwisten.
En u, William van Baskerville?
Ja, hij is schuldig.
Schuldig aan het verkeerd uitleggen van het evangelie, in z'n jeugd.
Hij is schuldig omdat hij liefde voor de armoede heeft verward...
met de blinde vernieling van rijkdom en bezit.
Maar hij is niet schuldig aan de misdaden...
die uw abdij in bloed hebben gedoopt.
Broeder Remigio kan geen Grieks lezen.
Dit mysterie draait om de diefstal van een Grieks boek...
uit een geheim deel van de bibliotheek.
Omdat broeder William het oordeel aanvecht...
moeten we de gevangene dwingen te bekennen.
Toon hem de martelwerktuigen.
Ik wil alles bekennen wat u wilt, maar martel me alstublieft niet.
Ik geef toe dat ik gelogen heb. - Goed dan.
Waarom heb je hen vermoord?
Waarom? Ik weet niet goed waarom.
Was je door de duivel bezeten? - Ja, dat is het.
Ik was door de duivel bezeten.
Ik ben door de duivel bezeten.
Ik roep u aan, Lucifer. Kom, meesters van de hel.
Alastor...
Azazel...
De herder heeft z'n plicht gedaan.
De aangetaste schapen moeten worden gezuiverd in het vuur.
Je kunt Remigio verbranden, maar daarmee stop je de misdaden niet.
Andere monniken zullen sterven...
met zwarte vingers, en zwarte tongen.
Wij Franciscanen zijn ook geschokt door William's woorden.
We hebben weer eens gezien dat uw theorieën tot moord leiden.
Het debat is afgelopen.
Broeder William is kennelijk weer vervallen...
tot de dwalingen waarvan hij was gezuiverd.
Opnieuw wilde hij een ketter z'n gerechte straf laten ontlopen.
Hij vergezelt me naar Avignon, waar de paus m'n vonnis zal bevestigen.
Ik heb gelijk.
Kon ik het boek maar vinden, en bewijzen dat Gui ongelijk had.
Maar de Antichrist had weer gewonnen...
en niets leek hem meer in de weg te staan.
Als de brandstapels vanavond worden aangestoken...
mogen de vlammen dan ook onze harten zuiveren.
Laten we terugkeren tot de werkelijke taak van deze abdij:
Het bewaren van kennis. Bewaren, zeg ik.
Niet het zoeken naar kennis.
Want er is geen vooruitgang in de geschiedenis van de kennis.
Alleen een voortdurende en verheven recapitulatie.
Prijs God dat de Antichrist...
met zijn bloeddoorlopen ogen en gespleten hoeven...
is verdreven uit onze heilige plaats...
en dat de vrede in ons klooster is weergekeerd.
Het had de kracht van duizend schorpioenen.
Z'n tong en z'n vingers zijn zwart, zoals William voorspeld had.
Het is broeder Malachia. - Malachia? Lieve hemel.
Toch niet Malachia? Komt er dan nooit een eind aan?
William van Baskerville had gelijk... - Ja.
Hij wist het. Ik zou het ook geweten hebben, als ik de moordenaar was.
Ga hem zoeken.
Maar de spiegel?
Druk op de eerste en zevende letter van 'vier'.
'Vier' heeft maar vier letters. - In het latijn is het quatuor.
Maar het afgodsbeeld dan? - Het is het griekse woord eidolon.
Dat betekent 'beeld, spiegelbeeld'. Het onze.
Deze kant op. - Nee, deze.
Daar, de Q en de R.
Hopelijk vergissen we ons niet.
Goedenavond, eerbiedwaardige Jorge.
Ik verwachtte je al een aantal dagen, William.
Je bent eerder dan wij, je hebt zeker gevlogen.
Je hebt veel dingen ontdekt sinds je hier aankwam.
Maar niet de korte weg door het labyrint.
Zo, wat wil je nu van me?
Het Griekse boek waarvan je zei dat het nooit geschreven was.
Een boek dat geheel gewijd is aan de humor...
die je even diep haat als de lach.
Waarschijnlijk het enige overgebleven exemplaar...
van het tweede boek van Aristoteles' Poetica.
Wat zou je een geweldig bibliothecaris zijn geweest.
Hier is je welverdiende beloning.
Lees het maar. Ontdek de geheimen ervan.
Jij hebt gewonnen.
'Nu zien we hoe humor ons genoegen in het absurde verhoogt...
als we vulgaire personen gebruiken en genieten van hun gebreken.'
Ga door met lezen. - We moeten opschieten, meester.
Als het te donker is, kan de jongen het vast wel lezen.
Ik wil niet dat m'n leerling jouw vergiftigde pagina's omslaat.
Niet zonder een handschoen, zoals ik die draag.
De deur, snel, voor hij ons insluit.
Blijf hier.
Er zijn vele boeken over de humor, broeder.
Waarom ben je zo bang voor dit werk?
Omdat het van Aristoteles is. - Deze kant op.
Zweer je de duivel af, en aanvaard je Christus als je verlosser?
Zweer je de duivel af en aanvaard je Christus...
Waarom? Een snelle dood is beter dan de rest van je leven in de cel.
De duivel die ik afzweer ben jij, Bernardo Gui.
Zweer je de duivel af en aanvaard je Christus als je verlosser?
Wat is er zo verontrustend aan gelach?
Gelach doodt de angst, en zonder angst is er geen geloof.
Want zonder angst voor de duivel is er geen behoefte meer aan God.
Het lachen verdwijnt niet als je dat boek laat verdwijnen.
Nee, zeker niet. Lachen blijft de ontspanning van de gewone man.
Maar stel dat dit boek geleerde mannen laat geloven...
dat het geoorloofd is om alles te lachen?
Mogen we lachen om God? Dan zou de wereld terugvallen in de chaos.
Daarom verzegel ik datgene dat niet gezegd had mogen worden...
in de graftombe die ik worden zal.
Hij zat achter die boog.
Red mij...
Ga door. Ik sta erop.
Verlaat deze plek. Ik sta erop.
Red hem, Heer.
Blijf hier. Verbrand die heks.
Hef jij je hand op tegen de kerk?
Niet weggaan. Dit is allemaal uw schuld.
M'n meester heeft de moordenaar gevonden.
Ik heb m'n besluit nooit betreurd.
M'n meester had me veel wijze, goede, ware dingen geleerd.
Bij het afscheid gaf hij me z'n bril.
Ik was nog jong, zei hij, maar ooit zou hij van pas komen.
En inderdaad draag ik hem nu, terwijl ik deze regels schrijf.
Toen omhelsde hij me, als een vader, en zond me de wereld in.
Ik weet niet wat er van hem geworden is.
Maar ik bid dat God z'n ziel heeft ontvangen...
en hem de kleine ijdelheden vergaf waar z'n intellect hem toe bracht.
En toch, nu ik zelf een oud, oud man ben...
moet ik bekennen dat van alle gezichten die ik voor me zie...
dat van het meisje het duidelijkst is.
Ik ben altijd van haar blijven dromen, die vele jaren lang.
Ze was de enige aardse liefde van m'n leven.
Toch heb ik nooit geweten of ontdekt hoe ze heette.
blu-ray rip @ 23.976 fps verwerking :...::: soundfusion :::...: